بیدل دهلوی*غزلیات*غزل شمارهٔ ۲۶۷۱نه نفس تربیتم کرد و نه دامان مددیآتشم خاک شد ای سوخته جانان مددیشوق دیدارم و یک جلوه ندارم طاقتمگر آیینه کند بر من حیران مددیآرزو میکشدم بر در ابرام طلبکو حیا تاکند از وضع پشیمان مددییاد چشم تو ز آوارگیم غافل نیستگرد این دشتم و دارم ز غزالان مددیبسملم گرم طواف چمن عافیتی استای تپیدن به تغافل نزنی هان مددیراحت از قافلهٔ هوش برون تاخته استای جنون تا شودم بار دل آسان مددیکیست بار تپش از دوش هوس برداردبیعصایی نکند گر به ضعیفان مددیبا همه ظلم رها نیستکس ازمنت چرخآه از آن روز که میکرد به احسان مددیحیله جوی نم اشکیم درین وادی خشککاش از آبله بخشند به مژگان مددیبیدل از غنچهگرفتم سبق زانوی فکربود کوتاهی دامن به گریبان مددی برچسبها: بیدل دهلوی

اگر تخته ای را روی زمین بگذاریم و از شما بخواهیم در ازای 20 هزار تومان روی آن راه بروید ، حتما این کار را انجام خواهید داد، چون کار بسیار آسانی است. اما اگر همان تخته را به عنوان پلی میان دو ساختمان صد طبقه قرار دهیم و بخواهیم که همان کار را در ازای 20 هزار تومان انجام دهید ، آیا این کار را انجام می دهید؟ واضح است که چنین کاری نمی کنید. زیرا دریافت آن 20 هزار تومان دیگر مطلوب یا حتی ممکن به نظر نمی آید.حالا اگر فرزندتان در ساختمان رو به رو در آتش گرفتار شده باشد ، آیا برای نجات او از روی تخته عبور می کنید؟ بدون تردید این کار را انجام خواهید داد، چه 20 هزار تومان را بگیرید و چه نگیرید.چرا بار نخست گفتید به هیچ وجه از آن تخته میان دو آسمان خراش نمی گذرید و بار دوم اصلا تردید نکردید؟ خطر در هر دو شرایط یکسان است . پس چه چیزی در این میان تغییر کرده است؟هدفتان تغییر کرده است. همانطور که می بینید وقتی دلیلی به اندازه کافی بزرگ داشته باشیم ، راه هر کاری را پیداخواهیم کرد...از صفحه اینستاگرام پرویز پرستویی برچسبها: اگزیستانسیالیسم

فصل ۲۰ ص۱۵۹

سیلی واقعیت
اثر "راس هریس"

منظور از (( امتیاز )) برتری است که به فرد یا گروه خاصی اعطا می شود . برتری شرایط ومحیطی است که ما را درموقعیتی مطلوب قرار می دهد یا فرصت های ارزشمندی را در اختیارمان می گذارد . شما یکی از اعضای گروه خاصی هستید که دانشمندان ان را انسان خردمند می نامند، زیرازنده اید . عده ای از انسان ها فقط زنده اند انها هوشیار نیستند به بیانی دیگر مرده اند اما خودشان نمی دانند.

می توانیم از فضای گستردهء اگاهی خود به گونه ای به زندگی بنگریم که دیگر فقدانی دران نبینیم.
چه می شد اگر می توانستیم گنجی پنهان را در این جستجو پیدا کنیم ،
گنجی که حتی در وسط درد ورنجی عظیم ، حسی از رضایتمندی به وجود اورد.

ص۲۶۱

سیلی واقعیت

خدا به ابراهیم فرمان میدهد تا تنها پسرش اسحاق را به کوه موریه ببرد و آنجا قربانیاش کند. ابراهیم سفری سهروزه را میآغازد، اسحاق را به قله کوه میبرد و قربانگاه را آماده میکند. اسحاق در قربانگاه دراز میکشد و ابراهیم چاقوی خویش را بیرون میآورد و آماده انجام کار میشود. اما در همین موقع، فرشتهای میگوید: “نیازی نیست که اسحاق را قربانی کنی، میتوانی در عوض گوسفندی را قربانی کنیبا بررسی سیر و سلوک ابراهیم، از ابتدا تا انتهای این ماجرا، کیرکگارد بر آن است که مردم اغلب یکراست به سراغ نتیجه میروند و میگویند:“ پایانش خوش بود، او مجبور نشد اسحاق را قربانی کند.”اما کیرکگارد میخواهد سفر ابراهیم را به یاد خواننده بیاورد، و به او یادآور شود که ابراهیم میبایستی سه روز راه بپیماید.او م